dinsdag 6 oktober 2015

Aaaaand...we're back

Het is te lang stil geweest hier. Soms moet je prioriteiten stellen en die liggen wel eens bij andere zaken dan naaien en fröbelen. De laatste paar maanden ben ik druk bezig geweest met webopdrachten en dat gaat nu eenmaal voor, want werk betekent geld verdienen en hobby betekent geld uitgeven. Nu is dat niet eens het enige, in de winkel is het ook druk. We hebben net de krap bezette vakantieperiode achter de rug en zijn nu weer bezig met sollicitanten, de grote winterwissel en lappendag.

Werktechnisch gezien lekker bezig dus, maar op persoonlijk vlak zijn er ook wel wat dingen die me bezig houden. Zo ben ik ten huwelijk gevraagd door mijn vriend in de Grand Canyon!
We waren op rondreis vanwege een huwelijk van vrienden in Las Vegas en Niels had besloten dat het echt tijd werd voor een aanzoek. Dat is dus een reis geworden om nooit te vergeten.
Nu (druk) aan de slag met het plannen van de bruiloft die juni 2016 moet gaan plaatsvinden.

Rond dezelfde tijd hebben we ook ons huis te koop gezet, eindelijk hangt er makelaarsbord aan onze gevel. Om dat bord daar te krijgen moest er wat ons en de makelaar betreft eerst een hoop uit. Naast meubels en losse frutsels betekende dat ook dat ik het drastische besluit moest nemen om
mijn stoffenbak naar mijn moeder te brengen. Tachtig procent van mijn stoffen en patroonbladen zijn nu bij haar ondergebracht. Eigenlijk had ik er helemaal niet zoveel moeite mee, omdat ik nu niet meer dagelijks wordt geconfronteerd met mijn exorbitante hoeveelheid aan naaiartikelen. Bovendien weet ik dat als het echt weer gaat kriebelen, ik altijd koffie kan gaan drinken bij moeders om een lapje te scoren uit mijn eigen collectie. Hoewel ik het risico loop dat moeders de bak al leeg heeft voordat ik er erg in heb. Ik heb namelijk toegezegd dat in ruil voor wat opslagruimte ze los mag gaan op de stoffen en patroonbladen. Nu zal niet alles haar smaak zijn, maar aan het naaitempo van mijn moeder zal het niet liggen.

Je moet het 'aan' zien...
Ik heb wel wat lapjes en "work-in-progress" projecten achter gehouden. Het was een mooi streven dit snel weg te werken, maar tot nu toe heb ik er nog maar twee dingen van gemaakt. Het eerste wat ik wilde afmaken was een schattig rood blouseje, maar dit lukte niet omdat ik geen stof meer had en deze stof ook niet meer kon krijgen. Het project dus maar weer "on hold" gezet. Het volgende project was een capri-broek, maar ook hier bleek de resterende stof spoorloos te zijn. Dus nog een project wat even terug de herstelbak in kon. Ik besloot uiteindelijk een simpele top te maken van een satijnen stof een een paneelprint (een terugkerend, soms vierkant, patroon van zo'n 60 cm). Ik heb de zijkanten dicht gestikt, een hals uit de middenvouw geknipt en de onderkant voorzien van een elastiek, anders werd het teveel een zak. Dus dat was afgerond project nummer 1, yay!

Natuurlijk kroop na korte tijd het bloed waar het niet gaan kon en liep ik tijdens het maken van dit shirt tegen het laatste stuk  van een rol aan. Witte jersey met pagaaien, palmtakken en meer van dat soort perikelen. Het was een rol waar ik al zeker 5 keer mee in mijn handen heb gestaan. Iedere keer weer in herhaling vallend "hier wil ik echt nog eens wat van maken". Dus toen de laatste 2 meter voor mij op de toonbank lag, kon ik niets anders doen dan het stuk mee te nemen. En ja...dat is dan ook de reden dat bij heel veel mensen die bak met stoffen nooit écht leeg komt. Ik was van plan er een maxi-jurk van te maken, maar na een avond puzzelen met de patroondelen kwam ik erachter dat dat iets te enthousiast gedacht was. Bovendien bleek de stof toch iets te doorzichtig en bedacht ik dat een voerinkje geen overbodige luxe was. Uiteindelijk liggen hier nu de onderdelen klaar voor een korte zomerjurk...Een zomerjurk, terwijl we nu de winter in gaan... Ga er dus maar van uit dat dit project ook weer in de herstelbak beland.


Ja, moet je natuurlijk ook 'aan' zien...
Niet heel veel later zwichtte ik weer. Dit maal voor gehaakte zigzag stof(very Missoni), want hier zou ik een leuke los vallende top van kunnen maken. Natuurlijk bleef deze stof nog even onaangeroerd, maar net een week voor lappendag besloot ik de top te maken. En met succes!
  
Dat succes smaakte blijkbaar naar meer want vorige week kocht ik een andere zigzagstof, een breisel voor een lang vest. Natuurlijk mocht dit eigenlijk niet, maar ik bedacht ook dat deze stof wel eens op zou kunnen gaan met lappendag. Het leek me dus verstandig hier wat van mee te nemen.
De lap belandde weer in de herstelbak, maar gisteren heb ik er zo waar ook weer wat uitgehaald. Er lag nog een half in elkaar genaaide opvouwtas in. Je weet wel, zo'n tasje wat je klein kan opvouwen en altijd in je handtas hebt zodat je geen plastic tasjes meer hoeft te vragen. Ik heb dit ook weer met succes gemaakt. Toegegeven, het kon netter, maar voor zo'n frummeltasje maakt dat toch niet uit.

Nee, dit kan je beter niet 'aan' zien.
Opvouwbaar tot 10 bij 4 cm.














































Het eerst volgende project wordt denk ik het gebreide vest, omdat ik dat vrij snel klaar kan hebben en ook daadwerkelijk nu kan dragen. Als ik eerst al mijn zomerprojecten ga afmaken ben ik straks weer te laat voor een vest en verdwijnt die óók weer in de bak. 

Al met al heb ik toch wel wat dingetjes genaaid en dat biedt hoop en perspectieven. Tegelijkertijd blijkt dat het weggeven van je oude stoffen niets uitmaakt en wellicht alleen maar aanzet tot het kopen van nog meer stoffen. Only time will tell wat er gaat gebeuren met met het nu nog schattige 'herstelwerkzaamhedenbakje'.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten